ΦΥΓΗ : ΔΥΝΑΜΗ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ?

Μια νέα χρονιά ήδη έχει ξεκινήσει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς ,υποχρεώσεις αλλαγές και ανακατατάξεις για όλους .Τι γίνεται όμως με τους εαυτούς μας ? Συνήθως επιλέγουμε να κάνουμε τον απολογισμό μας στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς, ή σε μέρες γενεθλίων ευχόμενοι να έρθει κάτι καλύτερο και με κάποιο τρόπο (μαγικό (?) ή μη ) να γίνει κάτι που να ταράξει τα νερά στη ζωή μας . Πόσο έτοιμοι είμαστε όμως για αυτές τις αλλαγές που τόσο ευχόμαστε? Και τι άραγε είμαστε πρόθυμοι να "θυσιάσουμε" για να δούμε αποτέλεσμα?

      Κι εδώ ερχόμαστε στο κεφάλαιο που λέγεται φυγή . Προσωπικά απεχθάνομαι τη λέξη αυτή .Προτιμώ το επιλογή .Γιατί αν το αναλύσει κανείς ,αυτό είναι στην ουσία. Όταν κάτι δεν μου κάνει, δεν μου ταιριάζει ,δεν με βοηθά στο να εξελιχθώ θετικά ,είναι επιλογή μου και μάλιστα απόλυτα συνειδητή να το αλλάξω. Σαφώς κάθε αλλαγή έχει και το ανάλογο τίμημα όπως σε όλα στη ζωή .Το θέμα είναι να είσαι πρόθυμος να τη δεχτείς είτε το πρόσημο είναι θετικό ,είτε όχι και να είσαι απόλυτα ξεκάθαρος ,διαυγής και δυνατός για να προχωρήσεις σε κάτι άλλο που σε κρατά σε εγρήγορση και σε κάνει να θέλεις να προσπαθήσεις περισσότερο. Διότι οτιδήποτε χρειάζεται θέληση και προσπάθεια ,είτε  πρόκειται για την επαγγελματική , είτε για την οικογενειακή -προσωπική μας ζωή.

  Βέβαια εδώ υπάρχει και ο αντίλογος . Αυτό που από μικροί μας έμαθαν .Το ρητό του "ο επιμένων νικά", το ότι το να τα παρατάς είναι λιποταξία. Ναι σωστό το να αγωνίζεσαι πάντα για τα πάντα, άλλα μήπως κάποιος θα έπρεπε να μας έχει μάθει πως και εδώ υπάρχει ένα όριο? Ένα STOP με κόκκινα γράμματα που θα μας αποτρέπει από επαναλαμβανόμενες δυσάρεστες καταστάσεις ? Πόσες φορές άραγε δεν έχουμε αναρωτηθεί μέσα μας ,είτε πρόκειται για δουλειά ,είτε για φιλικές ή ακόμη και ερωτικές σχέσεις "μήπως τελικά έπρεπε να έχω ανεχτεί λιγότερα? Άλλες πάλι αναρωτιόμαστε μήπως τελικά δεν προσπαθήσαμε αρκετά(?) ,οπότε καταλήγουμε να έχουμε ενοχές και να κάνουμε διπλή προσπάθεια γιατί απλά "πρέπει"(?) .

    Τελικά σε όλα πρέπει να ισχύει το "παν μέτρον άριστον" .Οι επιλογές μας είναι αυτές που μας καθορίζουν. ¨"Το να φεύγεις τη σωστή στιγμή είναι τέχνη " αρκεί να έχεις "επιμείνει" και ας μην νίκησες τελικά . Γιατί νίκη είναι να αναγνωρίζεις και το πότε πρέπει να σταματάς . Γιατί τελικά η δύναμη ή η αδυναμία είναι μέσα στο μυαλό μας .

http://www.voria.gr/article/thessaloniki-tilefonima-gia-vomva-sto-dikastiko-megaro-1

ΤΟ "ΟΧΙ" ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΑΡΑΧΕΣ

Έγινε τελικά αυτό που πολλοί φοβήθηκαν και άλλοι το ευχήθηκαν   .Ζούμε σίγουρα ιστορικές στιγμές σε Ευρωπαϊκό και μη επίπεδο.Μπορεί σε οικονομικογεωπολιτικα παιχνίδια συνήθως να αποχωρεί ο πιο αδύναμος κρίκος ,ωστόσο εδω έχουμε την εξαίρεση του κανόνα και τις " παρενέργειες" και ανακατατάξεις που αυτή προκαλεί.    
     Σίγουρα δεν φτάσαμε εδώ ξαφνικά,έχουμε το ιστορικό ενος προαναγγελθέντος  " θανάτου" .Η Ευρώπη έτσι όπως την οραματίστηκαν και τη δημιούργησαν κάποιοι οραματιστές ψυχορραγουσε αργά και σταθερά χρόνια τώρα.Αυτό ήταν φανερό ,απλά κάποιοι είτε δεν το έβλεπαν είτε εθελοτυφλουσαν στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους.Γιατί ναι μη γελιόμαστε ,είναι δεδομένο ότι κάποιοι κέρδιζαν μέσα απο ολο αυτό,είτε λιγότερο,είτε περισσότερο.Ποιος έχασε;;;Η Ευρώπη ως σύνολο.Οι αρχές στις οποίες δομήθηκε η ύπαρξη και η λειτουργία της εξανεμίστηκαν και έμειναν μονάχα στα χαρτιά ,για να θυμίζουν κατά καιρούς και οταν βολεύει οτι τα συμφέροντα είναι κοινά.
 Οι επιπτώσεις θα είναι σίγουρα περισσότερες και πιο πολύπλοκες απο αυτές που αναλύονται.Πολύ απλά γιατί κανείς δεν ήταν έτοιμος να δεχτεί μια τέτοια ήττα.Σίγουρα ενας λαός όπως είναι οι Άγγλοι δεν ξύπνησαν ένα πρωί και θεώρησαν ότι είναι καλύτερονα πορευτούν μόνοι.Υπήρξαν ζυμώσεις και τριγμοί μηνών για να φτάσουμε στο δημοψήφισμα και στις κυβερνητικές παραιτήσεις.Και σε αυτό θα πρέπεινα προβληματιστούν σοβαρά οι σκληροπυρηνικοί της Ευρώπης που με την άτεγκτη και αυταρχική στάση που κρατούν χρόνια τώρα οδήγησαν τα πράγματα εδώ.Διότι σίγουρα οταν βλέπεις το καράβι να βουλιάζει δεν επιλέγεις να ταξιδέψεις με αυτό σε έναν ωκεανό,σίγουρα θα επιλέξεις κάποιο άλλο έστω και με ρίσκο.Μετά από 43 χρόνια στην Ευρώπη ,δεν μπορεί ένας λαός να τη θεωρεί περιττή και οι πολιτικές ηγεσίες να μην αφουγκραζονται  όλο αυτό τον παλμό ,αλλά να φτάνουν να προβληματίζονται αφού το "κακό" έχει γίνει. Η αντίστροφη
μετρηση ξεκίνησε και προσπάθειες δεκαετιών πετάχτηκαν αίφνης στοο καναβάτσο.Τα χρηματιστήρια και οι οικονομικοί δείκτες έχουν κατρακυλήσει με τους οικονομικους αναλυτές ανήμπορους να προβλέψουν τη συνέχεια,που μόνο ευοίωνη δεν θα είναι.
  Βέβαια με όλο αυτό ήρθε στο φως και μια μεγάλη αλήθεια:ότι κανένα κράτος μέλος Ευρώπης δεν αποχωρεί έστω και αυτοβούλως άμεσα,παρά "δίνεται" διαπραγματευτική περίοδος δύο ετών για να υπάρξει κάτι οριστικό.ΤΙ σημαίνει αυτό για μας; ότι στο παρελθόν και να θέλαμε να φύγουμε όπως κάποιοι πολύ ήθελαν ,αυτό δεν θα ήταν άμεσα εφικτό.Όπως επίσης και το αντίστροφο,δηλαδή το να μας διώξουν έτσι απλα και αβασάνιστα απο την Ευρωπαϊκή κοιτιδα επειδή υπήρξαμε "κακά παιδιά". Άρα λοιπόν;;; Ας προβληματιστουμε για το παρων πολιτικό μας σύστημα που με ψεύδη οδήγησε τα πράγματα εδώ ,ψεύδη βέβαια που μια χαρά βόλευανκαι κάποιους εκ της Ευρώπης να εφαρμόσουν αυτά που θεωρούσαν ως προαπαιτουμενα.
Εν κατακλείδι η Ευρώπη  έτσι όπως την ξέρουμε έχει τελειώσει οριστικά.Έχει κάνει τον φαύλο της κύκλο και οδεύει γοργά προς την δύση της. Η αλλάζει ριζικά τις "απαιτήσεις" της και ξαναφτιαχνει αυτά που την ένωσαν,ή απλά αποδέχεται την ήττα του "ενώνειν"και αποδέχεται το "διαιρείν" .Δεν υπάρχουν μέσες λύσεις σε ακραίες πολιτικέςκαι πρακτικές δυστυχώς. Ο χρόνος πλέον είναι  μηδαμινός .Ο κύβος ερρίφθη........

http://www.voria.gr/article/to-pechnidi-tis-tourkias-me-tous-prosfiges-apo-ti-siria

Κυβερνηση στο +, κοινωνία ωρα μηδέν

Καθοριστική για το νέο νομοσχέδιο το οποίο θα τεθεί προς ψήφιση προσεχώς ηταν η σημερινή ημέρα . Το κυβερνητικό επιτελείο είναι επί ποδός προσπαθοντας να  μαζέψει τις "ζημιές"  και τις μεγαλύτερες αναζωπυρωσεις που προκάλεσαν με δηλώσεις τους ουκ ολίγα στελέχη .ΤΙ μέλλει γενέσθαι; Σύγκρουση μετωπική μεγατόνων,διότι μέση λύση δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.Καποια στιγμή πρέπει να αντιληφθούμε πως τα πράγματα δεν μπορούν να λειτουργούν οπως πριν. Μια κυβέρνηση εκλέγεται για να υπηρετήσει πρώτα το λαό και τη χώρα στην οποία εξελέγη.Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αφουγκράζεται την κοινωνία και δεν ωθεί στα άκρα τις καταστάσεις.      

        Δύο τινά προβλέπονται και τα δύο έχουν ως "μπροσταρη" την λέξη Ρήξη. Με ποιόν ;η με τους εξωτερικού ς εταίρους ή με τους εσωτερικούς! Οπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας " μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα " . Και αν αναρωτιέστε γιατί φτάσαμε ως εδω.αρκεί..μια μοναχα μικρή ,αναδρομή λίγων μηνών που καταληγει :γιατί προφανως η κυβέρνηση αρέσκεται σε διλλήματα , πολλά απ τα οποία δημιούργησε και η ίδια.Μόνο που η κοινωνία πλέον δεν αρέσκεται και δεν συγχωρεί άλλη εξαπάτηση.

      Η πιο ζοφερή πρόβλεψη κάνει λόγο για οριακή υπερψήφιση του νομοσχεδίου και εκλογές,ίσως είναι και το πιο πιθανό σενάριο.

Άλλοι πιο αισιόδοξοι μετά τη σημερινή λαοθάλασσα διαμαρτυρίας,ευελπιστούν ότι τα πράγματα θα αλλάξουν ροή.

Πόσο εύκολο άραγε είναι αυτό όταν έχουμε μείνει ως χώρα πίσω  σε ολα οσα δεσμευτηκαμε;και για άλλη μια φορά λέμε με περισσή ευκολία "ναι" γιατί δεν είχαμε το σθένος να εκφερουμε  αντίθετη άποψη τεκμηριωμένη; 

Τελικά οτι κρύβει ς μοιραία το βρίσκεις μπροστά σου.Έχουμε να δούμε και να ακούσουμε πολλά. Προσωπικά απ τη σημερινή ημέρα θα κρατήσω ένα πράγμα : ότι θυμηθήκαμε σήμερα τους παλιούς καλούς μας εαυτούς. Κοιτάξαμε κατάματα και τους εαυτούς και το διπλανό μας. Και ναι είναι καλύτερα να υπάρχει η ισχύς εν τη ενώσει ... το διαίρει και βασίλευε κράτησε αρκετά και μας έφτασε εδω.

Μια μοναδική βραδιά ,γεμάτη από παραδοσιακά και λαϊκά ακούσματα, φιλοδοξεί να χαρίσει στο κοινό και στους φίλους του, ο ιππικός πολιτιστικός σύλλογος Σιάτιστας ο άγιος Mόδεστος. Την ερχόμενη Παρασκευή 31 Ιουλίου στον αύλειο  χώρο του γυμνασίου λυκείου Σιάτιστας Γεώργιος Παπαγεωργίου στις 21:00 το βράδυ, δυο μεγάλοι καλλιτέχνες ,η εκπληκτική Γλυκερία και ο υπέροχος  Βασίλης Σαλέας ενώνουν το ταλέντο και την αγάπη τους για τη μουσική σε μια  μοναδική μουσική πανδαισία που αναμένεται να συνεπάρει όλους όσοι θα βρεθούν εκεί για να τους συναντήσουν. Μαζί τους ο ταλαντούχος Βασίλης Προδρόμου.Τιμή εισιτηρίου 10 ευρώ ,ενώ στο χώρο θα λειτουργήσει και η καντίνα του συλλόγου. Σας περιμένουμε για μια αξέχαστη μουσική βραδιά την τελευταία Μια μοναδική βραδιά ,γεμάτη από παραδοσιακά και λαϊκά ακούσματα, φιλοδοξεί να χαρίσει στο κοινό και στους φίλους του, ο ιππικός πολιτιστικός σύλλογος Σιάτιστας ο άγιος Mόδεστος. Την ερχόμενη Παρασκευή 31 Ιουλίου στον αύλειο  χώρο του γυμνασίου λυκείου Σιάτιστας Γεώργιος Παπαγεωργίου στις 21:00 το βράδυ, δυο μεγάλοι καλλιτέχνες ,η εκπληκτική Γλυκερία και ο υπέροχος  Βασίλης Σαλέας ενώνουν το ταλέντο και την αγάπη τους για τη μουσική σε μια  μοναδική μουσική πανδαισία που αναμένεται να συνεπάρει όλους όσοι θα βρεθούν εκεί για να τους συναντήσουν. Μαζί τους ο ταλαντούχος Βασίλης Προδρόμου.Τιμή εισιτηρίου 10 ευρώ ,ενώ στο χώρο θα λειτουργήσει και η καντίνα του συλλόγου. Σας περιμένουμε για μια αξέχαστη μουσική βραδιά την τελευταία βραδιά αυτού του μήνα .Να είστε όλοι εκεί.βραδιά αυτού του μήνα .Να είστε όλοι εκεί.

Η ΕΞΟΔΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΓΟΡΕΣ»

Οι «καμπάνες» είναι έτοιμες να «ηχήσουν» και φυσικά δεν αναφέρομαι μονάχα σε αυτές τις εκκλησίας ,αλλά σε καμπάνες εκλογικές, ευρωπαϊκές και οικονομικές που τίθεται εν αμφιβόλω  το κατά πόσο θα είναι «χαρμόσυνες» η «πένθιμες». .Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ,ότι έχουμε μια διπλή εκλογική αναμέτρηση μπροστά μας, με ευρωεκλογές ,οι οποίες θα αποτελέσουν εφαλτήριο για το πολιτικό γίγνεσθαι ,αλλά και δημοτικές-περιφερειακές εκλογές το αποτέλεσμα των οποίων είναι ιδιαιτέρως σημαντικό για την κυβέρνηση και όχι μόνο.

   Στην  ήδη ταραγμένη και ρευστή  πολιτική σκηνή το πρωτογενές πλεόνασμα και το «μερικώς» μοίρασμα του ,σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες αποτελεί το βασικό «αντίβαρο» στην επερχόμενη «ανάπτυξη», μια  εξέλιξη απόλυτα θετική για κάποιους ,απόλυτα ανεπαρκής όμως για τους περισσότερους ,εάν αναλογιστεί κανείς ότι πλέον είμαστε και με τη «βούλα» η πρώτη σε φτώχεια χώρα ,σε όλη την Ευρώπη!!! Και εύλογα αναρωτιέμαι τι έχουν να πουν όλοι εκείνοι που κόμπαζαν προ μερικών μηνών στη βουλή ,ότι δεν θα επέτρεπαν να γίνει η Ελλάδα «Μπαγκλαντές».

   Η έξοδος στις αγορές μπορεί να είναι σίγουρα μια πρώτη θετική εξέλιξη, κατά πόσο όμως θα είναι ικανή να αναστρέψει την κάκιστη πορεία μας , δίχως να έχουν γίνει βασικές διαρθρωτικές αλλαγές και ενδεχομένως  δίχως τα βασικά προαπαιτούμενα για να μπορέσει να μας βοηθήσει «επί της ουσίας», και όχι «τυπικά» και με «χρονικό πλαφόν»?

   Το πολιτικό σκηνικό αλλάζει άρδην σε όλη την Ευρώπη με την άνοδο της ακροδεξιάς σε πολλές χώρες και αυτό μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Δεν είναι λίγοι οι ευρωπαίοι πολίτες που εμφανώς δυσαρεστημένοι από την καθημερινότητα τους ως «ευρωπαίοι» αναπολούν τις «παλιές καλές μέρες» που κυριαρχούσε το εθνικό τους νόμισμα «βλαστημώντας»  τις  νομισματικές ενοποιήσεις. Μεταξύ  αυτών φυσικά συγκαταλέγονται και οι Γερμανοί που αναπολούν τις εποχές που κυριαρχούσε το μάρκο ως νομισματική μονάδα ,και φυσικά και εμείς οι Έλληνες που «νοσταλγούμε» ολοένα και περισσότερο την ελληνική μας δραχμούλα. Επόμενο και εύλογο είναι να υπάρχει λοιπόν μια έκδηλη ανησυχία και αβεβαιότητα για το μέλλον καθώς αυτή η «απέχθεια» προς το ευρώ δεν είναι «απέχθεια» ως προς το ίδιο το νόμισμα ,αλλά ως προς τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν και ακολουθούνται από την ευρωπαϊκή υιοθέτηση του και έπειτα.

 Και ερχόμαστε στις αγορές και δη στις ευρωπαϊκές, που οδεύουν  πιότερο στον όλεθρο παρά στην ανάκαμψη ,αποτέλεσμα όλων αυτών που ήδη αναφέραμε αλλά και τις ανετοιμότητας που επέδειξαν να ελιχθούν στο νέο γίγνεσθαι πραγμάτων, αλλά και χαρη βέβαια στην στείρα πολιτική «στενοκεφαλιά» ορισμένων κρατών ,που θεωρώντας ότι προασπίζουν τα «καλά και  συμφέροντα» των χωρών τους «έσπρωξαν» την Ευρώπη ένα βήμα πιο κοντά στη διάλυση. Δεν είναι διόλου τυχαία η συγκυρία κατά την οποία οικονομικοί και πολιτικοί αναλυτές «πιέζουν» για αλλαγή πολιτικών  και οικονομικών αποφάσεων ,βλέποντας την «ώρα της κρίσης» να πλησιάζει όλους επικίνδυνα. Ο χρόνος που απομένει πλέον ελάχιστος και πρέπει τάχιστα να αναρωτηθούμε και να πράξουμε το τι θέλουμε ως Ευρώπη ,ως Ελλάδα ,ως πολίτες. Διότι η μέχρι τώρα πορεία μας «έβγαλε» σίγουρα από τον «δρόμο» που θα θέλαμε, ή που μας υποσχέθηκαν ότι θα είχαμε,  σίγουρα όμως πιο «ώριμοι» και λιγότερο «εύπιστοι» πια , μπορούμε να «διαλέξουμε» που και πως θέλουμε να πορευτούμε.