ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΟ "ΜΑΖΙ"

"ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ "  μου λέει για πολλοστή φορά η φίλη μου στον τελευταίο απογευματινό καφέ της ημέρας . Όλα είναι στην ψυχή μας ,καταλήγω  στο δικό μου μονόλογο προς το σπίτι σκεπτόμενη ,όλα οσα συζητήσαμε και όλα όσα βλέπω γύρω μου να γίνονται .

Θα μου πεις οι σκέψεις και βασανίζουν και πράξεις δεν γίνονται , τι γίνεται όμως όταν αυτές οι πράξεις παίρνουν σάρκα και οστά μπροστά σου  από  εκεί που δεν το περιμένεις ;;;;
   Ναι κάπως έτσι ξεκίνησε ,ίσως πάντα έτσι ξεκινούν τα αληθινά , out of the blue  και όλα  "χρωματίζονται" ξανά με το χρώμα όμως που δεν καθορίζεται από τον εαυτό σου μόνο πια άλλα από δύο.
  Γίνεται θα μου πεις δυο ζωγράφοι να χρωματίζουν ένα πίνακα;; Φυσικά !! , θα απαντήσω, διότι το ΜΑΖΙ στον έρωτα το ζωγραφίζουν και το πραγματώνουν δύο  πάντα και μόνο !!! Το μαζί είναι δυαδικός αριθμός με απαιτητικούς  "διεκδικητές" που έχουν την ψυχή να προσθέτουν σε αυτό ,να "επενδύουν" ,δίχως να αφαιρούν απολύτως τίποτα από τα ήδη κεκτημένα 

Μαζί σε γέλια ,πειράγματα ,παρέες ,εκδρομές . Μαζί σε αποτυχίες ,λύπες, προβλήματα ,δυσάρεστες καταστάσεις και πίεση. Όλα συνθέτουν τη λέξη αυτή  ,μια λέξη ικανή να  "σκοτώσει" μεμιάς όλα τα εμπόδια του παρελθόντος και του παρόντος και να φτιάξει ένα ολοκαίνουργιο μέλλον . Το αντέχεις ;;

ΕΡΩΤΑΣ Η ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ ?

  Η πιο αγαπησιάρικη και ερωτική μέρα του χρόνου.Η γιορτή των ερωτευμένων !! Η γιορτή της αγάπης!! Η μήπως όχι? Λουλούδια ,γλυκά ,δωράκια κάθε λογής σε σχήμα καρδιάς βεβαίως ,λόγω της ημέρας, αλλά με την καρδιά μας ,την αληθινή καρδιά τι γίνεται?Τα χρειαζόμαστε πραγματικά όλα αυτά ? Μας καλύπτουν ? Μας κάνουν σίγουρα πρόσκαιρα πιο χαρούμενους ,αλλά ξαναρωτάω , μας καλύπτουν?

  Ο έρωτας δεν είναι έννοια που μπαίνει σε καλούπια ,σουβενίρ και ημερομηνίες .Δεν τον γιορτάζεις ,τον ζεις!! Είναι από μόνος του ακαθόριστος ,ακανόνιστος και απρογραμμάτιστος!!Δεν μετρά  ηλικία, κοινωνικά status και  τραπεζικούς λογαριασμούς.Όπως δεν λογαριάζει δυσκολίες και δεν υποκύπτει σε συμβιβασμούς.Τα απαιτεί και τα έχει όλα :καλά και άσχημα!! Δεν τον ορίζεις ,σε ορίζει και σε καθορίζει εκείνος.Καθοδηγεί μυαλό ,καρδιά και βήματα !!

 Θα μου πείτε καλά τα θαυμαστικά ,το ερωτηματικό όμως που μπαίνει? Μπαίνει στο σήμερα.Στον τρόπο που ζούμε ,λειτουργούμε και σκεφτόμαστε . Οι μορφές σχέσεων που διαλέγουμε τον εμπεριέχουν άραγε? 'Η  τουναντίον τον ακυρώνουν? Friends with benefits ,ελεύθερη σχέση , η κατάσταση είναι περίπλοκη και άλλα τέτοια στάτους ,δίπλα μας ,παραπέρα και γιατί όχι και μέσα μας. Ξεχάσαμε  το απόλυτα δυνατό  και  ξεκάθαρο συναίσθημα και βολευτήκαμε σε αυτά που φοβίζουν λιγότερο και μας προσφέρουν περισσότερα στην καθημερινότητα μας .Όμως άνθρωπε ,δεν λογίζεσαι ερωτευμένος έτσι  ,απλά υλιστής. Αν φοβάσαι να δώσεις απ τον εαυτό σου  και κυρίως να ΝΙΩΣΕΙΣ ,τότε ποιον έρωτα γιορτάζεις? 

   Ο αληθινός έρωτας γιορτάζει από μόνος του . Εάν  τον νιώθεις ,βρίσκει πάντα μονάχος του τον τρόπο .Είναι κρυμμένος στο βλέμμα που του ρίχνεις όταν κοιμάται, στο χαμόγελο που κρύβεις όταν την κάνεις έξαλλη με αυτά που ξέχασες για άλλη μια φορά ,γιατί ναι τη γουστάρεις και νευριασμένη και ας μην το παραδεχθείς ανοιχτά ποτέ.Ο έρωτας είναι δίπλα μας ,παντού αρκεί να θες να τον δείς .Φτάνει να τον εκτιμάς ,να τον προσέχεις και να του κρατάς το χέρι παντού και πάντα. Είναι στο ΜΑΖΙ  . Είναι σε σένα και στον τρόπο που με κοιτάς !!!! Είναι σε μένα και τον τρόπο που σε αγγίζω !!!!!!! Είναι σε ΕΜΑΣ !!!!!! Χρόνια πολλά !!!!!!

Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΧΘΕΣ

Πολλάκις έχω αναφερθεί σε παλαιότερα άρθρα μου για την ευρωπαϊκή συνοχή που τίθεται εν αμφιβόλω τα τελευταία χρόνια .Όσο περνά ο καιρός ,τόσο περισσότερο βλέπει κανείς μια συσσωρευμένη δυσαρέσκεια των Ευρωπαίων πολιτών που ολοένα και αυξάνεται δραματικά μετά και τη σωρεία τρομοκρατικών χτυπημάτων που έλαβαν χώρα τελευταία σε ευρωπαϊκό έδαφος.
  Ενδεικτικό της αυξανόμενης δυσαρέσκειας? Η "οικειοθελής" αποχώρηση της Βρετανίας,η οποία σαφώς ενίσχυσε τον σκεπτικισμό,ακόμη και των πλέον προοδευτικών της Ευρώπης. Στο κλίμα αυτό και οι δηλώσεις πολιτικών όπως η Μαρί λε Πεν στη Γαλλία ,της οποίας  η βασική προεκλογική δέσμευση είναι το Frexit στις επερχόμενες εκλογές.Εύκολα λοιπόν αντιλαμβάνεται κανείς,ότι πλέον η "βόμβα" ευρώ οδεύει προς έκρηξη και μάλιστα τάχιστα.Αν μέσα σε όλα αυτά προσθέσουμε  και την παραίτηση του Ματέο Ρέντζι στη γειτονική Ιταλία και την άνοδο των ευρωσκεπτικιστών και εκεί ,καθώς και την παρ' ολίγον επικράτηση του υποψηφίου της άκρας δεξιάς στις προεδρικές εκλογές της Αυστρίας , αλλά και τις ολλανδικές εκλογές ,όλα αυτά  αναδεικνύουν περίτρανα πως η Ευρώπη που γνωρίζαμε μέχρι πρότινος έπαψε να υφίσταται πλέον . Ζούμε στην πλέον ρευστή και μεταβατική κατάσταση από την αρχή της ένωσης και ουδείς μπορεί να προβλέψει την πορεία και το τέλος  που αυτή θα έχει.
   Βέβαια το θέμα της μετανάστευσης και της ασφάλειας είναι αυτό που κυριαρχεί τελευταία μέσα στο κλίμα της γενικής ανασφάλειας που κυριαρχεί παντού . Ενδεικτικές  και οι δηλώσεις του Δημήτρη Αβραμόπουλου ,επιτρόπου Μετανάστευσης,Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας , που με άρθρο του στο NEW EYROPE  τόνισε μεταξύ άλλων ότι το 2017 θα είναι έτος δοκιμασίας για το ευρωπαϊκό εγχείρημα . Μπορεί το τελευταίο διάστημα να βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις για πρόσθετα μέτρα ασφάλειας , ωστόσο όλα αυτά θεωρητικά , γιατί για άλλη μια φορά στην πράξη  η Ευρώπη αποδείχθηκε ανίσχυρη να διαχειριστεί τόσο τις προσφυγικές ροές , όσο και τα τρομοκρατικά χτυπήματα .Πόσο λοιπόν και πως να αντέξει ως σύνολο τους κλυδωνισμούς ??
  Αυτό που διερωτάται κανείς είναι αν εδώ που έφτασαν τα πράγματα μπορεί πλέον να βελτιωθεί η κατάσταση . Δίχως να θέλω να ακουστώ απαισιόδοξη , τείνω προς το όχι τελικά. Γιατί ? Διότι πολύ απλά η" Μέχρι Χτες " Ευρώπη αρνούνταν πεισματικά να αφουγκραστεί και να λύσει βασικά προβλήματα που ξεκίνησαν ως απλή "ίωση " και πλέον εξελίχθηκαν σε ανεξέλεγκτη "μάστιγα" . Επέλεξε να εθελοτυφλεί  , δίνοντας  και δείχνοντας την εύνοια της σε συγκεκριμένες χώρες και πολιτικές , αγνοώντας επιδεικτικά τις φωνές και τους κινδύνους .Γιατί λοιπόν μας κάνει εντύπωση όλη αυτή η μεταστροφή  ?

   Και ερχόμαστε στο παρόν .Θα μου πείτε , ευλόγως , το  " τώρα " που ζούμε αλλάζει εν μία νυχτι ? Όχι. Θα χρειαστεί κάποιος χρόνος ,όπως σε όλα Τον έχουμε αυτόν τον χρόνο? Φοβάμαι ότι τον εξαντλήσαμε σε ανούσιες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις..Η μόνη αλήθεια που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ,είναι ότι αποτύχαμε ως ευρωπαϊκή οντότητα να διατηρήσουμε βασικές αρχές.Για αυτό και κυρίαρχη είναι  πλέον η άποψη  "ο καθένας να αποφασίζει και να πράττει μονάχος του,για τη χώρα του",αφού στην πράξη αποδείξαμε ότι "όλοι μαζί δεν μπορούμε". ΓΙΑΤΙ? Μα δεν ήμασταν όλοι μαζί ως σύνολο. Κατ ουσίαν ο καθείς προσπαθούσε τα χρόνια που πέρασαν να αποκομίσει ότι οφέλη μπορούσε και να μετακυλήσει το πρόβλημα αλλού . Μη μας ξενίζει τώρα το γεγονός ότι χρειαζόμαστε¨ περαιτέρω βοήθεια " Αν δεν υπάρξει συνεργασία και συνεννόηση σε ένα ευρύτερο πλαίσιο , πέραν του  ευρωπαϊκού πλέον,  πολύ φοβάμαι ότι θα βιώσουμε σκληρότερες και χειρότερες μέρες.Όσο νωρίτερα το αποδεχτούμε αυτό και κινηθούμε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συμφωνίας και συνεννόησης ,τόσο πιο λίγες θα είναι και οι απώλειες μας . 

ΦΥΓΗ : ΔΥΝΑΜΗ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ?

Μια νέα χρονιά ήδη έχει ξεκινήσει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς ,υποχρεώσεις αλλαγές και ανακατατάξεις για όλους .Τι γίνεται όμως με τους εαυτούς μας ? Συνήθως επιλέγουμε να κάνουμε τον απολογισμό μας στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς, ή σε μέρες γενεθλίων ευχόμενοι να έρθει κάτι καλύτερο και με κάποιο τρόπο (μαγικό (?) ή μη ) να γίνει κάτι που να ταράξει τα νερά στη ζωή μας . Πόσο έτοιμοι είμαστε όμως για αυτές τις αλλαγές που τόσο ευχόμαστε? Και τι άραγε είμαστε πρόθυμοι να "θυσιάσουμε" για να δούμε αποτέλεσμα?

      Κι εδώ ερχόμαστε στο κεφάλαιο που λέγεται φυγή . Προσωπικά απεχθάνομαι τη λέξη αυτή .Προτιμώ το επιλογή .Γιατί αν το αναλύσει κανείς ,αυτό είναι στην ουσία. Όταν κάτι δεν μου κάνει, δεν μου ταιριάζει ,δεν με βοηθά στο να εξελιχθώ θετικά ,είναι επιλογή μου και μάλιστα απόλυτα συνειδητή να το αλλάξω. Σαφώς κάθε αλλαγή έχει και το ανάλογο τίμημα όπως σε όλα στη ζωή .Το θέμα είναι να είσαι πρόθυμος να τη δεχτείς είτε το πρόσημο είναι θετικό ,είτε όχι και να είσαι απόλυτα ξεκάθαρος ,διαυγής και δυνατός για να προχωρήσεις σε κάτι άλλο που σε κρατά σε εγρήγορση και σε κάνει να θέλεις να προσπαθήσεις περισσότερο. Διότι οτιδήποτε χρειάζεται θέληση και προσπάθεια ,είτε  πρόκειται για την επαγγελματική , είτε για την οικογενειακή -προσωπική μας ζωή.

  Βέβαια εδώ υπάρχει και ο αντίλογος . Αυτό που από μικροί μας έμαθαν .Το ρητό του "ο επιμένων νικά", το ότι το να τα παρατάς είναι λιποταξία. Ναι σωστό το να αγωνίζεσαι πάντα για τα πάντα, άλλα μήπως κάποιος θα έπρεπε να μας έχει μάθει πως και εδώ υπάρχει ένα όριο? Ένα STOP με κόκκινα γράμματα που θα μας αποτρέπει από επαναλαμβανόμενες δυσάρεστες καταστάσεις ? Πόσες φορές άραγε δεν έχουμε αναρωτηθεί μέσα μας ,είτε πρόκειται για δουλειά ,είτε για φιλικές ή ακόμη και ερωτικές σχέσεις "μήπως τελικά έπρεπε να έχω ανεχτεί λιγότερα? Άλλες πάλι αναρωτιόμαστε μήπως τελικά δεν προσπαθήσαμε αρκετά(?) ,οπότε καταλήγουμε να έχουμε ενοχές και να κάνουμε διπλή προσπάθεια γιατί απλά "πρέπει"(?) .

    Τελικά σε όλα πρέπει να ισχύει το "παν μέτρον άριστον" .Οι επιλογές μας είναι αυτές που μας καθορίζουν. ¨"Το να φεύγεις τη σωστή στιγμή είναι τέχνη " αρκεί να έχεις "επιμείνει" και ας μην νίκησες τελικά . Γιατί νίκη είναι να αναγνωρίζεις και το πότε πρέπει να σταματάς . Γιατί τελικά η δύναμη ή η αδυναμία είναι μέσα στο μυαλό μας .

http://www.voria.gr/article/thessaloniki-tilefonima-gia-vomva-sto-dikastiko-megaro-1

ΤΟ "ΟΧΙ" ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΑΡΑΧΕΣ

Έγινε τελικά αυτό που πολλοί φοβήθηκαν και άλλοι το ευχήθηκαν   .Ζούμε σίγουρα ιστορικές στιγμές σε Ευρωπαϊκό και μη επίπεδο.Μπορεί σε οικονομικογεωπολιτικα παιχνίδια συνήθως να αποχωρεί ο πιο αδύναμος κρίκος ,ωστόσο εδω έχουμε την εξαίρεση του κανόνα και τις " παρενέργειες" και ανακατατάξεις που αυτή προκαλεί.    
     Σίγουρα δεν φτάσαμε εδώ ξαφνικά,έχουμε το ιστορικό ενος προαναγγελθέντος  " θανάτου" .Η Ευρώπη έτσι όπως την οραματίστηκαν και τη δημιούργησαν κάποιοι οραματιστές ψυχορραγουσε αργά και σταθερά χρόνια τώρα.Αυτό ήταν φανερό ,απλά κάποιοι είτε δεν το έβλεπαν είτε εθελοτυφλουσαν στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους.Γιατί ναι μη γελιόμαστε ,είναι δεδομένο ότι κάποιοι κέρδιζαν μέσα απο ολο αυτό,είτε λιγότερο,είτε περισσότερο.Ποιος έχασε;;;Η Ευρώπη ως σύνολο.Οι αρχές στις οποίες δομήθηκε η ύπαρξη και η λειτουργία της εξανεμίστηκαν και έμειναν μονάχα στα χαρτιά ,για να θυμίζουν κατά καιρούς και οταν βολεύει οτι τα συμφέροντα είναι κοινά.
 Οι επιπτώσεις θα είναι σίγουρα περισσότερες και πιο πολύπλοκες απο αυτές που αναλύονται.Πολύ απλά γιατί κανείς δεν ήταν έτοιμος να δεχτεί μια τέτοια ήττα.Σίγουρα ενας λαός όπως είναι οι Άγγλοι δεν ξύπνησαν ένα πρωί και θεώρησαν ότι είναι καλύτερονα πορευτούν μόνοι.Υπήρξαν ζυμώσεις και τριγμοί μηνών για να φτάσουμε στο δημοψήφισμα και στις κυβερνητικές παραιτήσεις.Και σε αυτό θα πρέπεινα προβληματιστούν σοβαρά οι σκληροπυρηνικοί της Ευρώπης που με την άτεγκτη και αυταρχική στάση που κρατούν χρόνια τώρα οδήγησαν τα πράγματα εδώ.Διότι σίγουρα οταν βλέπεις το καράβι να βουλιάζει δεν επιλέγεις να ταξιδέψεις με αυτό σε έναν ωκεανό,σίγουρα θα επιλέξεις κάποιο άλλο έστω και με ρίσκο.Μετά από 43 χρόνια στην Ευρώπη ,δεν μπορεί ένας λαός να τη θεωρεί περιττή και οι πολιτικές ηγεσίες να μην αφουγκραζονται  όλο αυτό τον παλμό ,αλλά να φτάνουν να προβληματίζονται αφού το "κακό" έχει γίνει. Η αντίστροφη
μετρηση ξεκίνησε και προσπάθειες δεκαετιών πετάχτηκαν αίφνης στοο καναβάτσο.Τα χρηματιστήρια και οι οικονομικοί δείκτες έχουν κατρακυλήσει με τους οικονομικους αναλυτές ανήμπορους να προβλέψουν τη συνέχεια,που μόνο ευοίωνη δεν θα είναι.
  Βέβαια με όλο αυτό ήρθε στο φως και μια μεγάλη αλήθεια:ότι κανένα κράτος μέλος Ευρώπης δεν αποχωρεί έστω και αυτοβούλως άμεσα,παρά "δίνεται" διαπραγματευτική περίοδος δύο ετών για να υπάρξει κάτι οριστικό.ΤΙ σημαίνει αυτό για μας; ότι στο παρελθόν και να θέλαμε να φύγουμε όπως κάποιοι πολύ ήθελαν ,αυτό δεν θα ήταν άμεσα εφικτό.Όπως επίσης και το αντίστροφο,δηλαδή το να μας διώξουν έτσι απλα και αβασάνιστα απο την Ευρωπαϊκή κοιτιδα επειδή υπήρξαμε "κακά παιδιά". Άρα λοιπόν;;; Ας προβληματιστουμε για το παρων πολιτικό μας σύστημα που με ψεύδη οδήγησε τα πράγματα εδώ ,ψεύδη βέβαια που μια χαρά βόλευανκαι κάποιους εκ της Ευρώπης να εφαρμόσουν αυτά που θεωρούσαν ως προαπαιτουμενα.
Εν κατακλείδι η Ευρώπη  έτσι όπως την ξέρουμε έχει τελειώσει οριστικά.Έχει κάνει τον φαύλο της κύκλο και οδεύει γοργά προς την δύση της. Η αλλάζει ριζικά τις "απαιτήσεις" της και ξαναφτιαχνει αυτά που την ένωσαν,ή απλά αποδέχεται την ήττα του "ενώνειν"και αποδέχεται το "διαιρείν" .Δεν υπάρχουν μέσες λύσεις σε ακραίες πολιτικέςκαι πρακτικές δυστυχώς. Ο χρόνος πλέον είναι  μηδαμινός .Ο κύβος ερρίφθη........

http://www.voria.gr/article/to-pechnidi-tis-tourkias-me-tous-prosfiges-apo-ti-siria